Από: Άρτεμις Δημητρίου –

Να κάνεις ησυχία,
να ακούς μόνο την πνοή που βγαίνει από τα στήθια σου.
Να κάνεις περισσότερη ησυχία,
να ακούς μόνο την καρδιά σου που χτυπά αλαφιασμένη.
Και μετά κι άλλη ησυχία, να ακούσεις το μυαλό σου.

Να ‘χεις το θάρρος να βγεις απ’ τις ταμπέλες σου.
Ένα ένα να ξεκολλήσεις από τη σάρκα σου τα μάτια που ‘πέσαν πάνω σου από την ώρα που ήρθες σε τούτο τον κόσμο.
Πρώτα να ξεριζώσεις το όνομά σου.
Μετά το «καλό παιδί» που τόσο βαραίνει τις όμορφες πλάτες σου.
Έπειτα την ηλικία, το κορμί, τη μνήμη, τις προθέσεις «σου»
Την οικογένεια, τους φίλους, τις αρχές, τα πρέπει «σου»
Το καλό και το κακό να τα συντρίψεις, φωτιά να βάλεις στο ηθικό και το ανήθικο.
Και σαν θα καίγονται κοίτα γύρω σου.

Η φωτιά ξάφνου ρίχνει φως σε ένα μέρος που δεν έχεις ξαναπάει.
Πρώτη φορά είσαι εκεί, μα σου ‘ναι τόσο γνώριμο.
Και ξέρεις πολύ καλά πως τούτο το ταξίδι θα το κάνεις μοναχός σου,
κανένας άλλος δεν ξέρει αυτή τη γη, δε θα δει ποτέ αυτόν τον τόπο.
Μόνο εσύ θα μυρίσεις αυτές τις μυρωδιές
Μόνο εσύ ακούς αυτές τις μουσικές
Σ ολόκληρη την πλάση τα χρώματα που κοσμούν τον ουρανό αυτού του τόπου δεν υπάρχουν.
Εσύ είσαι ο αρχιτέκτονας εδώ .
Εσύ κι ο χαλαστής.
Εσύ έχεις την ευθύνη για αυτόν τον κόσμο
Αν χαθεί ή αν σωθεί το χρέος σε βαραίνει.
Απεριόριστες οι δυνατότητες, εκστατική η εικόνα

Και με ρωτάς απελπισμένος πώς να ‘ναι κει
Ποιός δρόμος θα σε οδηγήσει
Γιατί όποτε πας για να τον βρεις, στήνονται μπροστά σου άγρια βουνά και όλα σκοτεινιάζουν, και η φωτιά σβήνει σιγά σιγά και δε βλέπεις να βαδίσεις.
Καλέ μου ήρθε η ώρα να στο πω:
Θέλει θάρρος και καρδιά να κάνεις τόση ησυχία.

www.hypnotherapy4u.gr