Από: Δημήτρη Ευαγγελόπουλο –

¨Ο Έρωτας, η Εργασία και η Γνώση είναι οι Πηγές της Ζωής, αυτές θα έπρεπε και να την κυβερνούν¨. Βίλχεμ Ράιχ

Ο Φρόιντ υποστήριξε ότι η καταπίεση ή τιθάσευση του ερωτικού ενστίκτου δημιουργεί πολιτισμό και ότι ο απόλυτα ερωτικά ικανοποιημένος άνθρωπος δεν έχει τόσο πολύ την ανάγκη της δημιουργίας. Με άλλα λόγια η δημιουργία υποκρύπτει μέσα της κι ένα στοιχείο ερωτικής στέρησης. Είναι όμως πραγματικά πάντα έτσι ?

Ο Βίλχεμ Ράιχ δεν ήταν τόσο σύμφωνος με αυτό. Γι’ αυτόν η τιθάσευση του ερωτικού ενστίκτου δε δημιουργεί πολιτισμό, αλλά νεύρωση, ¨θωράκιση¨ και ψυχοπαθολογία. Το δικό του ιδανικό ήταν ο ελεύθερος, φυσικός και χαλαρός, πλήρως αθωράκιστος, οργασμικός άνθρωπος που χαίρεται μέχρι εσχάτων τις χαρές της ζωής.

Και υπάρχει μεγαλύτερη φυσική χαρά από τον έρωτα; Από το σμίξιμο δυο κορμιών εις σάρκα μία ? Από το πλήρες άφημά σου στον ενεργειακό ρυθμό της έκστασης, της απόλυτης συγκέντρωσης και της ύστατης ηδονής ? Ο οργασμικός, πλήρως αθωράκιστος, μη συμπλεγματικός άνθρωπος, αυτός που δε δημιουργεί κάστρα προστασίας γύρω του και φύλακες – που εξελίσσονται συνήθως σε φρουρούς που του απαγορεύουν τη χαρά και την έξοδο – αυτός που δεν ανταλλάσσει τη Ζωή και το Πέταγμα με το κλουβί της ¨προστασίας¨ και ¨ασφάλειας¨, είναι ο ¨Ενάρχιδος¨ Άνθρωπος, ο Γενναίος, ο Θαρραλέος και σχετικά Άφοβος. Όντας ο ίδιος ελεύθερος, δε θέλει να σκλαβώσει κανέναν και δε θυσιάζει την ελευθερία του με κανενός είδος εξάρτηση του τύπου αφέντης-δούλος. Δεν τον ενδιαφέρει η ασφάλεια, η δύναμη και η κυριαρχία, αλλά το μεστό βίωμα, η έκσταση και η πλησμονή της ζωής. Μόνον αυτός είναι ο ιδανικός εραστής και η ιδανική ερωμένη. Μόνον αυτός μπορεί να σας ανεβάσει, και όχι να σας κατεβάσει, περιορίσει και δεσμεύσει με τα τερτίπια του, τις ανασφάλειές του και την έλλειψη αυτοσεβασμού και αυτοεκτίμησής του.

Αντίθετα, ο συμπλεγματικός, θωρακισμένος, ψυχοπαθολογικός, ανοργασμικός άνθρωπος – ακόμα και αν γαμάει κάθε μέρα – κι εδώ ας γνωρίζουμε ότι η εκσπερμάτιση δεν είναι οργασμός – είναι αυτό ακριβώς που ονομάζουμε: ¨Ανάρχιδος¨, ένας άνθρωπος δηλαδή χωρίς ¨αρχίδια¨: δειλός, κουτοπόνηρος, γεμάτος φοβίες και ανασφάλειες, γεμάτος κάστρα, φρουρούς και ποικίλα επιχρίσματα γύρω του, ένας άνθρωπος πραγματικά χωρίς πρόσωπο, ένας άνθρωπος-μάσκα ! Όλες οι αγένειες, τραχύτητες και κακίες πηγάζουν απ’ αυτόν. Το μόνο μέλημά του είναι η ασφάλειά του, η κατίσχυση και κυριαρχία του – όχι ο έρωτας, αλλά το γαμήσι, όχι το πλήρες άφημα, η κοινή εμπειρία και το μοίρασμα της ερωτικής ενέργειας ή η απόλυτη συγκέντρωση και υπέρβαση του εαυτού σου στην ερωτική πράξη, αλλά η κυριαρχία και υποταγή του ερωτικού του συντρόφου μέσω του διασπασμένου εγωικού και προσωπικού ¨γαμησιού¨ του.

Αυτοί οι ανάρχιδοι άνθρωποι – κυρίως άντρες – είναι που έκαναν τον έρωτα βρισιά, που σου λένε ¨να πας να γαμηθείς¨, να πάθεις δηλαδή κάτι, που δε θες, που σου επιβάλλει ο άλλος με την ισχύ και τη βία του. Αυτοί τέλος θα σου υπερηφανευθούν: ¨αυτή την γκόμενα την έχω ξεσκίσει…¨, λες και τους προσδίνει αυτό καμιά ιδιαίτερη αξία ή ανδροπρέπεια. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι ¨γαμούν¨ πολύ, αλλά ποτέ πραγματικά δεν ¨χύνουν¨ – απλά εκσπερματώνουν σα να φτύνουν, δεν γνωρίζουν ποτέ την πραγματική ερωτική ηδονή, δεν μπορούν να κάνουν έρωτα, δεν μπορούν να μοιραστούν, δεν μπορούν να ξεπεράσουν τον εαυτό τους, δεν μπορούν να δοθούν, μπορούν μονάχα να σε ¨γαμήσουν¨ σωματικά, εργασιακά, οικονομικά, κοινωνικά και με όποιον άλλο τρόπο φαντάζεστε.

Και ας αναφέρω στη συνέχεια μερικές ρήσεις του πολυαγαπημένου μου από την παιδική ηλικία μου και αφυπνιστή μου σε πολλά πράγματα Βίλχεμ Ράιχ:

¨Το σκότωμα της φυσικής αρχής είναι που δημιουργεί τη δευτερογενή, διεστραμμένη και βίαιη φύση, τη λεγόμενη ανθρώπινη φύση, και αυτά ακριβώς τα τεχνητά πολιτιστικά κατασκευάσματα δημιουργούν τις αναγκαιότητες της καταναγκαστικής ηθικής και των σκληρών νόμων.¨

¨Εκείνο που ευθύνεται πρωταρχικά για τη συστηματική θωράκιση κάθε καινούργιας γενιάς είναι ο τρόμος που κυριεύει το θωρακισμένο ανθρώπινο ζώο καθώς αντικρίζει κάθε εκδήλωση της ζωής. Το βίαιο μίσος που στηρίζεται στον τρόμο είναι αυτό που κανονίζει τη θωράκιση του νεογέννητου παιδιού.¨

¨Στις επανειλημμένες και απεγνωσμένες της προσπάθειες να διαπεράσει την ακαμψία, η ερωτική παρόρμηση του θωρακισμένου ανθρώπου μετατρέπεται σε μίσος. Ο άνθρωπος δε θέλει να μισεί. Η θωράκισή του τον αναγκάζει. Τώρα ξέρουμε ότι η σκληρότητα του ανθρώπου στρέφεται κυρίως εναντίον εκείνου που πιο πολύ επιθυμεί. Τώρα φαίνεται ξεκάθαρα, γιατί όσο μιλά για ¨ειρήνη¨, άλλο τόσο κάνει ¨πόλεμο¨. 

¨Να ζεις ολοκληρωμένα σημαίνει να εγκαταλείπεσαι σε κάθε μορφή λειτουργίας. Λίγο ενδιαφέρει το αν αυτό είναι η εργασία, η κουβέντα με τους φίλους, η ανατροφή ενός παιδιού, η παρακολούθηση μιας συζήτησης, η δημιουργία ενός πίνακα ζωγραφικής ή μια άλλη πράξη.¨

¨Δυο πεταλούδες, μια αρσενική και μια θηλυκή, μπορούν να παίζουν μαζί επί ώρες χωρίς να παραδοθούν στο αγκάλιασμα. Μπορούν ακόμη να καθίσουν η μία πάνω στην άλλη, χωρίς να ζευγαρώσουν. Από τη στιγμή όμως που τα ενεργειακά συστήματα των κορμιών τους θα συναντηθούν, προχωρούν μέχρι το τέλος…”

¨Η ζωή ορμάει να καταλάβει το άγνωστο, μα δεν της αρέσει να είναι μόνη της. Δεν έχει ανάγκη από μαθητές, από άβουλα πλάσματα, από οπαδούς, από θαυμαστές. από κολακείες. Αυτό που αντίθετα χρειάζεται, αυτό που της είναι απαραίτητο, είναι το συλλογικό πνεύμα, η συναδελφικότητα, η φιλία, η οικειότητα, η στενή σχέση, η ενθάρρυνση μιας ψυχής που δείχνει κατανόηση, η δυνατότητα να επικοινωνήσεις με κάποιον άλλον και να του ανοίξεις την καρδιά σου. Δεν υπάρχει μέσα σε όλα αυτά τίποτα το υπερφυσικό και το εξαιρετικό. Είναι απλούστατα, η έκφραση της αυθεντικής ζωής, της κοινωνικής φύσης του ανθρώπου.¨

¨Για το σημερινό άνθρωπο, η γενετήσια περίπτυξη, δώρο του Θεού, έδωσε τη θέση της στην πορνογραφική έννοια της σεξουαλικής σχέσης…¨

¨Ένας άντρας μπορεί ν’ αγαπάει με τρυφερότητα μια γυναίκα επί ολόκληρους μήνες να την ποθεί μ’ όλο του το είναι, να τη συναντάει κάθε μέρα χωρίς να κάνει τίποτε άλλο από το να της σφίγγει ζεστά το χέρι ή να τη φιλάει στα χείλια. Όταν και οι δύο θα νιώσουν την ανάγκη να σμίξουν, αυτό θα γίνει αναπόφευκτα, και οι δυο θα διαλέξουν την κατάλληλη στιγμή, όταν θα είναι έτοιμοι, χωρίς να ανταλλάξουν ούτε μια λέξη πάνω στο θέμα. Θα φροντίσουν και οι δυο για τις αισθήσεις του συντρόφου τους και θα βρουν σ’ αυτές και τη δική τους ηδονή.¨

¨Ο οργασμός εμφανίζεται όταν πρέπει να εμφανιστεί κι όχι όταν εκείνος ή εκείνη το θέλουν. Δεν μπορείς να παραγγείλεις έναν οργασμό και να τον απολαύσεις όπως ένα μπουκάλι μπύρα σ’ ένα μπαρ.¨

¨Ενώ η φύση έχει την τάση να συνενώνει την ανθρωπότητα με τις βαθιές αρχές της ζωής, η πολιτιστική, η θρησκευτική η κρατική και οι άλλες αρχές, τείνουν αυτόματα να καταλύσουν και να διασπάσουν αυτή τη βασική ενότητα της παγκόσμιας ανθρώπινης ύπαρξης.¨

¨Η απόλαυση της ζωής και η απόλαυση του οργασμού είναι ταυτόσημες. Το ακραίο άγχος του οργασμού σχηματίζει τη βάση του γενικού φόβου της ζωής !¨

¨Μόνον η απελευθέρωση της φυσικής ικανότητας γι’ αγάπη στα ανθρώπινα όντα μπορεί να κυριαρχήσει στη σαδιστική καταστροφικότητά τους.¨

Και πάνω στο πνεύμα αυτό του Βίλχεμ Ράιχ θα επισημάνω, όπως συνηθίζω κυνικά:

Όπου η ζωή αγαπάει, η θωρακισμένη ζωή γαμάει !.

Και μερικές απόψεις άλλων:

¨Η ζωή μας δίδαξε πως η αγάπη δε συνίσταται στο να κοιτάμε ο ένας τον άλλο, αλλά να κοιτάμε προς την ίδια κατεύθυνση.¨ 
Αντουάν ντε Σαιντ-Εξιπερί

¨Η αγάπη κατακτά τα πάντα. Ας παραδοθούμε σ’ αυτή.¨ 
Βιργίλιος

¨Είμαστε όλοι μας άγγελοι μ’ ένα μόνο φτερό. Μπορούμε να πετάξουμε μόνο αν αγκαλιάσουμε ο ένας τον άλλο!¨ 
Λουτσιάνο ντε Κρεσέντζο

Απόσπασμα από το ακυκλοφόρητο ακόμα βιβλίο με τον τίτλο ¨Το Σπάσιμο του Κώδικα της Πραγματικότητας¨ του Δημήτρη Ευαγγελόπουλου …

www.hypnotherapy4u.gr